Tekst onder de foto van Anton: "I live the circle. I am on it. It is a birth right or a long training
all the realety is not real I make a reallety and spirit above gods structure for human
I made spirit and romantic. Only women who came by me I see and they become part of the mythologic romance.
Anton Heyboer

  Dit is een van de "Sinaïda's", een grote serie collages uit 2002 over Anton's verblijf in Berlijn in 1943. Hij was opgepakt voor de Arbeits Eisatz. Volgens Anton was het de eerste lichting van 18-jarigen, dus dat zou het jaartal 1942 maken of vóór Feb. '43. Toen hij ziek naar de Prenslauerberg gevagenis/ziekenhuis werd gebracht heeft Sinaïda, een Russische dwangarbeidster, hem geholpen te ontsnappen. Op de collage staat links het Brandenburger Tor, in repen gescheurd, rechts een foto van Anton uit de 70-er jaren. Sinds zijn ervaringen in de oorlog "leeft hij de cirkel" (links onder in rode olieverf). Hij kan niet leven met enige toekomst. Geen doel, geen afspraken, geen tijds-verloop. In Berlijn leerde hij in het moment-zelf te leven, het was de enige manier om te overleven. Hij noemt het hier circle, op andere werken soms 'cycle'. Het is leven zonder tijd, alles gaat voort, er is geen einde, geen begin.
  De cirkels wijzen op 'bescherming', niet de 'circle' of 'cycle'. Bescherming is 'van de vrouw'. Middenonder kristallen die 'structuur' aangeven, zij zijn 'van de man'. Op de collage hieronder ook weer de cirkel, nu om "Sinaïda" heen. De vrouw op de foto is niet Sinaïda zelf maar beeldt haar uit. Anton vond de foto in een krant en werd erdoor geïnspireerd tot deze serie collages.